GFP يك تكنيك مالتي‌پلكسينگ است كه توسط ITU-T G.704 تعريف مي‌شود. اين تكنيك اجازه نگاشت سيگنال هاي با طول متغير و لايه بالاتر روي شبكه انتقالي مانند SDH/SONET را مي‌دهد. سيگنال هاي كاربر مي‌توانند PDU يا كد بلوكي (مانند كانال فيبر) باشند. GFP بعنوان مكانيزم كلي انتقال هر سيگنال كاربر روي كانال هاي نوري با نرخ ثابت تعريف مي‌شود. هر سيگنال كاربر مانند IP/PPP، MAC اترنت، كانال فيبر، ESCON يا FICON مي‌توانند با استفاده ازGFP روي شبكه انتقال نگاشت شوند. به اين ترتيب، GFP مكانيزم انعطاف‌پذيري براي نگاشت هر سيگنال كاربر روي SONET/SDH و شبكه انتقال نوري ايجاد مي‌كند. GFP از درخواست هاي نقطه به نقطه و حلقه‌اي پشتيباني مي‌كند و نياز به چرخش byte/bit را از بين مي‌برد. اينكار از گسترش فريم اجتناب كرده و پهناي باند را ذخيره مي‌نمايد. براي ايجاد تمام نيازمندي هاي نگاشت در حال حاضر دو مد نگاشت براي GFP تعريف شده‌اند: • GFP-F كه هر فريم كاربر را به يك فريم GFP تنها نگاشت مي‌كند. GFP-F در جائيكه سيگنال كاربر توسط پروتكل كاربر بسته‌بندي يا فريم‌بندي مي‌شود، بكار مي‌رود. • GFP-T از سوي ديگر اجازه نگاشت چندين استريم ديتاي با كد بلوكي 8B/10B به كد بلوكي 64B/65B كارآ براي انتقال همراه فريم GFP را فراهم مي‌آورد. در حالت كلي دو نوع فريم GFP وجود دارد، فريم هاي كاربر GFP و فريم هاي كنترل GFP.

رای شما
میانگین (0 آرا)
The average rating is 0.0 stars out of 5.


Top